1/09 | Nieuwjaarsbrief
Tijdens de nieuwjaarsreceptie zondag 8 januari heeft onze captain Maria Laureyssens haar nieuwjaarsbrief voorgedragen;
NIEUWJAARSBRIEF 2012 LILSE GOLF- EN COUNTRY
Liefste Golf-meters en Golf-peters,
Hier staan wij dan weer, netjes gedoucht, de steeds schaarser wordende
verkleurde haartjes gewassen en gekamd. Het is weer de tijd om jullie te
vertellen wat wij allemaal zouden willen gaan doen, om jullie hart te verblijden
met al de goede voornemens die wij maar bedenken kunnen, of om terug te
blikken op de hoogte- en andere punten uit het verleden. Want laat ons wèl
wezen: wat is er in deze tijden nog zo volatiel als een clubleven ? En dan willen
we graag onze bankrekeningen en belasting-aanslagen even buiten beschouwing
laten. Daar zijn de 'Bad Banks' voor, en die zijn van een totaal andere allure en
grondstof dan 'onze' Klaas Banks, godzijdank.
In de loop der voorbije tijden hebben wij, als petekind, veel zien komen en gaan.
De Grieken kenden dat bewegingspatroon in het leven al zéér goed en
bedachten er een begrip voor: Panta Rei, alles vloeit, of met andere woorden,
niets blijft zoals het nu is of was.
We hebben het allemaal meegemaakt, samen met nogal wat meters en peters
onder jullie: verandering van eigenaars, het aarzelend betreden van de 'mottige'
groene matjes met rubberen gasbuis-staandertjes, de eigenwijze balletjes die
helemaal vrijgevochten een eigen weg zochten op het oefenterrein, en die
bijzonder eigenwijs richtingen uitvonden waar wij in onze wildste dromen niet
aan durfden denken. En er was, vooral, het komen en gaan van nieuwe en
oudere leden, het opgroeien van jeugdig geweld, het ruilen van de vertrouwde
negen 'holes' voor wat ruimere achttien-holes-toestanden, hopende dat het groen
van die andere lokkende golflinks wat langer stand zou houden dan de kleur van
wat ons vertrouwd was geworden. Captains stonden op de voorplecht van het
nukkige club-schip, om dan weer via een of andere duistere weg terug naar het
vooronder te verdwijnen. Er waren 'mens', senioren, 'bridgers', fuifbeesten,
vijverplonsers, balletjes-vissers, zoekenden in het struweel bezijden de
bedoelde wegen naar het eigengereid projectiel, om dan steevast andere dan de
gezochte bolronde golfonderdelen terug te vinden. Er waren 'ladies', week-
enders, ladderspelers, en zowaar een niet geringe afdeling tooghangers, dé plaats
waar sprookjes worden uitgevonden: hoe fantastisch die bal ging, hoeveel hij
plots wel afweek door een perfect berekende 'slice'. Op die plaats ook werden
de golfregels erg ruim geïnterpreteerd, zo nodig gecorrigeerd, en dat alles om
toch maar die Saint-Andrews-normen naar de kroon te steken.
We hebben het allemaal meegemaakt, de vriendschapsbanden die gesmeed
werden maar die soms, omwille van discussies in de sfeer van 'beter-weten', toch
niet vast genoeg bleken. De vrolijke stonden waarin de 'holes' van naburige en
verder-afgelegen golfterreinen uitbundig en hemelsbreed werden besproken. De
commentaar op de veel-te-hoge kostenplaatjes van lidgeld, culinaria, het nat
houden van veel te droge levers, het gras, de vijvers, de bunkers, kortom al die
moeilijke dingen die gecreëerd werden voor ons plezier en lichamelijk welzijn.
Maar ook de 'straffe' moppen begonnen hier dikwijls hun bedenkelijke leven,
reïncarnaties soms van grapjes met Methusalem-achtige baarden. Er werd dan
beleefd geglimlacht, daarbij de bedenking makende dat er op dat vlak weinig
nieuws onder de zon is.
Maar hier staan we dus weer, op de drempel van het 'vijfentwintigste' golfjaar
van onze zo vertrouwde 'Lilse'. Vol goede voornemens: minder water, minder
regen, minder wind, minder koud, minder warm, kortom: een korf vol minders.
En met een reuzengrote reistas 'meers': meer vriendschap, meer plezier, meer
mededogen, meer tevredenheid, meer prijzen, meer sponsors, meer deelnemers
aan de brede waaier wedstrijden, meer plussen, meer optimisme, meer
verdraagzaamheid en, vooral, meer speelgenot tezamen met eeuwige en
tijdelijke vrienden, ongeacht leeftijd, geslacht of geaardheid.
Ja, hier staan we dus weer, hoopvol, overladen met wensen die, in het beste
geval, voor een al te klein gedeelte verwezenlijkt zullen worden, wensen voor
gezondheid, wensen voor een lage handicap, wensen voor gelukte 'hits', wensen
voor het enige waar het in onze sport eigenlijk om gaat: speelplezier. En laat ons
toe er op onze bescheiden manier daar te mogen aan meebouwen, ons goed
bewust zijnde van jullie inbreng en inzet. En laat ons dan samen afstevenen op
die feestelijke septemberweek van dit jaar, waarop alle emoties de vrije teugel
zullen kunnen vieren, om bewogen in mekaars armen te vallen, zij het soms
maar overdrachtelijk, om dankbaar terug te blikken op een verleden dat ons
allen zo'n prettige momenten bezorgd heeft. En daarbij te mogen rekenen op het
'engagement' van ons jonge koppel Pieter Bas en Nienke, die, hoe doen ze het
toch, ergens nog tijd en ambitie hebben gevonden om voor 'Nachwuchs',
opvolging, te zorgen. Wij wensen hen dit jaar het begin van een tijd vol
pampers, hinderlijke kindernachtgeluiden, slapeloze toestanden, en stàpels
overheerlijk knuffelmomenten die zorgen dat het leven toch nog de moeite
waard is en blijft.
En jullie, liefste meters en peters, wensen we begrip voor niet altijd optimale
omstandigheden, respect voor de mensen hier die de natuur binnen bepaalde
normen proberen te houden door het gras te maaien, de bunkers te optimaliseren,
de holes alsmaar te verplaatsen, de 'roughs' te verruwen, en de greens
toegankelijk te maken voor biljartspelers uit de 'eredivisie'.
En als jullie, àllerliefste meters en peters, nu niet aan de drang zouden
kunnen weerstaan om een 'envelop-met-inhoud' aan jullie àllerliefste' petekind-
van-dienst van vandaag te overhandigen, die meters en peters willen we dan
graag de richting wijzen van het onvolprezen 'sponsorschap'.
In deze verwachting blijven wij voor de rest van dit jaar, en ook nog langer,
jullie 'àllerliefste' captain-kind
Maria Laureyssens,
Lilse Golf- en Country,
Zondag 8 Januari 2012
